آیا فلفل دلمه ای اسیدی است؟

راهنمای نگهداری فلفل{0}}دانشگاه کالیفرنیا، محدوده گویایی فلفل از pH 4.8-6.0 را ارائه می‌کند که با بلوغ و تنوع متفاوت است. این یک محدوده مرجع مفید است، نه یک مشخصات برای هر فلفل دلمه ای یا یک نتیجه آزمایش برای یک محموله خاص. رنگ قرمز، طعم شیرین و کلمه گیاهی PH نمونه را تعیین نمی کند.

پاسخ عملی بستگی به این دارد که چرا سوال می کنید. برای طعم دادن، فلفل را در دستور آماده شده میل کنید. برای مشخصات محصول، ویژگی مربوطه را تعریف و اندازه گیری کنید. برای حفظ، به جای یک محدوده تولید عمومی، به یک فرآیند ایمن تثبیت شده تکیه کنید. ما این سوالات را هنگام بررسی الزامات فلفل منجمد از هم جدا می کنیم زیرا هر کدام به تصمیم خرید یا آماده سازی متفاوتی منجر می شود.

در واقع pH فلفل دلمه ای به چه معناست

pH اسیدیته یا قلیایی بودن یک نمونه آبی را در مقیاس لگاریتمی توصیف می کند. مقادیر زیر 7 اسیدی هستند، 7 مرجع خنثی آشنا هستند، و مقادیر بالای 7 در شرایط معمولی که برای این توضیح استفاده می شود، قلیایی هستند. ترازو نمودار سلیقه نیست. ترشی درک شده یک غذا به ترکیب آن و نحوه خوردن آن نیز بستگی دارد.

یک نمودار خطی از مقادیر عددی pH به نشان دادن محل قرارگیری آن نقاط مرجع کمک می کند، اگرچه مقیاس زیرین یک رابطه شیمیایی لگاریتمی را نشان می دهد. این نباید به این معنی باشد که فاصله بین دو علامت تیک برابر با یک تفاوت نسبت ساده در اسید کل است. همچنین محدوده برجسته شده اندازه گیری فلفل های تصویر شده در جای دیگر مقاله را نشان نمی دهد. یک نتیجه دسته ای نیاز به نمونه برداری و سابقه آزمایش خود دارد.

برای تدارکات، تمایز از دو سوء تفاهم رایج جلوگیری می کند. اول، یک خریدار ممکن است یک فلفل غیر اسیدی- بخواهد در حالی که واقعاً به معنای طعم ملایم و شیرین بدون سرکه اضافه است. دوم، یک مقدار pH عمومی ممکن است به عنوان مدرکی در نظر گرفته شود که فلفل آماده-حاوی مواد غذایی را می توان به روشی خاص ذخیره کرد. روشن کردن کاربرد مورد نظر از الصاق معنای اشتباه به یک عدد آشنا جلوگیری می کند.

بپرسید که اندازه گیری چه ماده ای را توصیف می کند. گوشت تازه، قطعات ذوب شده، نمونه مخلوط، آب نمک و سس کامل مواد مختلف آزمایش هستند. حتی زمانی که دو گزارش از یک واحد استفاده می کنند، اگر آماده سازی نمونه متفاوت باشد، ممکن است قابل مقایسه نباشند. مشخصات محصول باید مواد و روش مربوطه را بیان کند، به ویژه زمانی که یک پردازنده از نتیجه برای یک کیفیت یا تصمیم فرآیند تعریف شده استفاده می کند.

از افزودن دقت ظاهری به یک مرجع گسترده خودداری کنید. نوشتن اینکه همه فلفل دلمه‌ای قرمز یک PH دقیق دارند، اطمینان بیشتری نسبت به انواع- و بلوغ-پشتیبانی‌های غذایی وابسته دارد. یک مقدار اندازه گیری شده باید نمونه و شرایط را مشخص کند، در حالی که یک توضیح کلی باید محدوده و محدودیت های آن را حفظ کند. این تمایز اطلاعات را هم برای یک آشپز و هم برای یک تیم با کیفیت مفیدتر می کند.

چرا شیرینی و رنگ اسیدیته را نمی سنجد؟

فلفل دلمه‌ای{0}}با طعم شیرین هنوز هم می‌تواند pH کمتر از 7 داشته باشد. شیرینی و ترشی ویژگی‌های حسی هستند که تحت تأثیر جنبه‌های مختلف غذا قرار می‌گیرند و یکی می‌تواند بر نحوه درک دیگری تأثیر بگذارد. فلفلی با شیرینی ظاهری بیشتر ممکن است تیزتر به نظر برسد بدون اینکه این مشاهدات pH خاصی را ایجاد کند. مزه کردن برای توسعه دستور غذا با ارزش است، اما جایگزینی برای اندازه گیری مورد نیاز یک مشخصات نیست.

رنگ اطلاعاتی در مورد تنوع و توسعه ارائه می دهد، اما به عنوان یک مقیاس اسیدیته کالیبره شده عمل نمی کند. بسیاری از فلفل ها قبل از اینکه رنگ رسیده نهایی آنها ایجاد شود سبز برداشت می شوند، در حالی که رنگ های رسیده در بین ارقام متفاوت است. بنابراین، انتخاب قرمز، زرد و سبز ممکن است نشان دهنده انواع مختلف، مراحل بلوغ یا هر دو باشد. به سادگی با نگاه کردن به پوست ها نمی توان آن را در یک رتبه بندی pH قابل اعتماد مرتب کرد.

همین احتیاط در مورد تندی نیز صادق است. فلفل دلمه‌ای به دلیل ویژگی آشپزی غیر تندشان استفاده می‌شود، اما عدم وجود حرارت فلفل قرمز باعث ایجاد PH خنثی نمی‌شود. گرما، شیرینی و اسیدیته خواص مختلفی را توصیف می کند. فلفل تند را می توان به طور جداگانه در هر یک از این اصطلاحات مورد بحث قرار داد، درست مانند فلفل دلمه ای ملایم. در نظر گرفتن ملایم به عنوان مترادف برای غیر اسیدی، نیاز خرید را اشتباه می‌کند.

اندازه‌گیری‌های جامدات محلول، تمایز دیگری را اضافه می‌کنند. خواندن رفرکتومتر گزارش شده در درجه بریکس می تواند به مقایسه نمونه های مناسب تحت یک روش تعریف شده کمک کند، اما pH را اندازه گیری نمی کند. در یک نمونه فلفل، مواد جامد محلول منحصراً شکر نیستند، و یک قرائت به طور کامل شیرینی درک شده را توصیف نمی کند. خریداری که درخواست فلفل شیرین تر می کند ممکن است به یک مرجع مزه و همچنین هر گونه اطلاعات تحلیلی مورد توافق نیاز داشته باشد.

برای ترکیب رنگ، هم توضیحات مواد خام و هم ظرف تمام شده را ارزیابی کنید. یک مخلوط قرمز-سنگین ممکن است طعم متفاوتی نسبت به مخلوط سبز-سبز ایجاد کند، اما سس دستور پخت و روش پخت ممکن است این تفاوت را کاهش یا تقویت کند. اگر هدف قوام طعم است، به جای تلاش برای استنتاج همه چیز از اصطلاحات اسیدیته، روی ترکیب رنگ توافق کنید و محصول واقعی را آزمایش کنید.

زبان را در پرس و جو مشخص نگه دارید. طعم فلفل ملایم، بدون سرکه اضافه شده، یک ترکیب رنگ مشخص و یک ترکیب مشخص، بیشتر از غیراسیدی بودن ارتباط برقرار می‌کنند. اگر pH خود ضروری است، این را بگویید و علت اهمیت آن را مشخص کنید. این به تامین کننده اجازه می دهد به جای حدس زدن ترجیح حسی پنهان در یک کلمه فنی، به یک ویژگی واقعی پاسخ دهد.

تشخیص فلفل تازه از ترشی

یک فلفل دلمه ای تازه و یک فلفل دلمه ای ترشی غذاهای متفاوتی برای این بحث هستند. ترشی می تواند سرکه یا سایر مواد اسیدی، نمک، شکر و چاشنی ها را معرفی کند. طعم به دست آمده فلفل و فرمولاسیون را با هم منعکس می کند. یک نوار ترشی تیز نشان نمی دهد که فلفل تازه اصلی به همان اندازه ترش بوده است و آب نمک شیرین شده به خودی خود PH محصول را تعیین نمی کند.

برای یک محصول در مایع، محیط بسته بندی را از قطعات غذا و فرمول نهایی متمایز کنید. اندازه گیری از مایع به طور خودکار توصیف کاملی از هر جزء نیست. در مواردی که فرآیند نگهداری به اسیدیته بستگی دارد، نمونه‌برداری، تعادل و روش‌های راستی‌آزمایی مورد نیاز متعلق به آن فرآیند تعیین‌شده است. یک مقاله عمومی نمی‌تواند آن تصمیمات{3}}خاص محصول را با یک بار خواندن از یک شیشه باز شده جایگزین کند.

آبکشی آنچه را که وارد دستور غذا می شود تغییر می دهد. دو آشپزخانه می توانند از یک شیشه استفاده کنند، اما اگر یکی به طور خلاصه تخلیه شود و دیگری یک مرحله طولانی تر و مشخص را دنبال کند، می توانند طعم و رطوبت متفاوتی داشته باشند. روش زهکشی را در حین مقایسه یادداشت کنید و ماده قابل استفاده را بر اساس آن محاسبه کنید. فرض نکنید که وزن ناخالص مساوی یک محصول آب نمک و یک محصول ساده، مقادیر مساوی فلفل را فراهم می کند.

آماده‌سازی‌های بسته‌بندی شده روغن{0}}به اطلاعات مربوط به پردازش و پردازش خود نیاز دارند. پوشش روغنی دلیلی بر پایداری محصول فلفل در قفسه نیست و افزودن مقدار اندازه‌گیری نشده سرکه، روش نگهداری ایمن را ایجاد نمی‌کند. دستورالعمل های ذخیره سازی سازنده را برای یک محصول تجاری دنبال کنید. برای یک فرمول تجاری جدید، در صورت لزوم از یک فرآیند معتبر معتبر و ورودی فنی واجد شرایط استفاده کنید.

در خانه، دستورالعمل های نگهداری آزمایش شده را از یک منبع معتبر انتخاب کنید و مواد تشکیل دهنده و مراحل فرآوری بیان شده را دنبال کنید. طعم ملایم فلفل دلیلی برای کوتاه کردن فرآیند یا کاهش ترکیبات اسیدی آن نیست. این مقاله اصطلاحات را توضیح می دهد. دستور تهیه کنسرو یا اسیدی کردن را ارائه نمی دهد. این مرز مفید است زیرا تنظیمات طعم و کنترل های نگهداری وظایف قابل تعویض نیستند.

برای تهیه غذای معمولی، فرمی را انتخاب کنید که نتیجه دلخواه را می دهد. نوارهای ترشی ممکن است برای چاشنی تند مناسب باشد، در حالی که تکه های ساده به آشپز کنترل بیشتری بر چاشنی سس می دهد. اگر یکی را جایگزین دیگری کردید، کل غذا را امتحان کنید و دستور پخت را عمدا تنظیم کنید. فرم ارائه شده را در مشخصات مواد تشکیل دهنده واضح نگه دارید تا خریدهای بعدی همان نقطه شروع را بازتولید کنند.

اثرات پخت و پز و انجماد را درک کنید

پخت و پز بافت، رطوبت و طعم فلفل را تغییر می دهد، اما هیچ قانون قابل اعتمادی وجود ندارد که پختن هر فلفل را غیر اسیدی-می کند. از دست دادن آب، مواد افزوده شده و روش پخت خاص بر غذای حاصل تأثیر می گذارد. یک نوار برشته شده ممکن است طعم شیرین تر یا سبز کمتری نسبت به ماده اولیه خام خود داشته باشد بدون اینکه آن تغییر حسی pH نهایی قابل پیش بینی را ثابت کند.

انجماد یک روش نگهداری است، نه یک مرحله اسیدی کردن. نباید به عنوان خنثی کردن اسیدهای موجود در فلفل یا تبدیل یک سبزی کم اسید-به یک غذای ایمن اسیدی توصیف شود. قطعات منجمد ساده به عنوان یک عنصر باقی می مانند که ترکیب و جهت آماده سازی آن باید درک شود. درمان واقعی محصول و وضعیت پخت مورد نظر باید از مشخصات و برچسب آن باشد.

نوارهای فلفل منجمد و تکه های مخلوط می توانند در حین آماده سازی با تغییر بافتشان آب آزاد کنند. این به غلظت سس و مقدار مایع آزاد در سینی اهمیت دارد. اندازه گیری بصری قابل اعتمادی از اسیدیته نمی دهد. یک ماهیتابه آبکی ممکن است نیاز به تنظیم پخت یا بارگیری داشته باشد، در حالی که نیاز pH به آزمایش مناسب نیاز دارد. این دو مشاهده منجر به اقدامات متفاوتی می شود.

نوار فلفل دلمه ای قرمز به صورت عمده.

اگر دستور غذا حاوی گوجه فرنگی، مرکبات، سرکه یا سس فرموله شده باشد، این مواد بخشی از ارزیابی غذای نهایی-می شوند. PH یک ظرف مخلوط را نمی توان با میانگین ساده اعداد pH مواد محاسبه کرد. مقدار، ترکیب و رفتار بافری مواد تشکیل دهنده مهم است. در مواردی که pH نهایی مهم است، فرمول واقعی را با استفاده از روش مناسب و راهنمایی فرآیند ارزیابی کنید.

برای مقایسه آشپزخانه، شرایط آشپزی را ثابت نگه دارید. از همان وزن، برش، تابه، نسبت سس و نقطه پایانی فلفل استفاده کنید، سپس طعم و بافت تمام شده را با هم مقایسه کنید. اگر یک نمونه بسیار بیشتر از نمونه دیگر کاهش یابد، مزه کردن دیگر ماده فلفل را جدا نمی کند. یک آماده سازی تعریف شده به تشخیص اینکه آیا تفاوت از محصول عرضه شده است یا از روش پخت آن کمک می کند.

برای مشخصات تولید، شرایط نمونه را بیان کنید. اندازه گیری از یک ماده منجمد تهیه شده بر اساس یک روش با اندازه گیری سس پخته شده نهایی متفاوت است. شامل هر مرحله ذوب، زهکشی یا همگن سازی مورد نیاز در روش انتخاب شده است. این به ویژه زمانی مفید است که نتایج بین تیم کیفیت تامین کننده و آزمایشگاه مشتری به اشتراک گذاشته شود.

دستورالعمل های ذخیره سازی و پخت و پز را با اطلاعات مواد تشکیل دهنده نگه دارید. کیسه ای از سبزیجات منجمد را باید مطابق دستورالعمل های ارائه شده در دست بگیرید، و بلانچ کردن قبلی به طور خودکار آن را برای خوردن آماده نمی کند. نه مرجع pH گسترده و نه ظاهر برشته شده جذاب جایگزین این دستورالعمل ها نمی شود. هدف عملی یک ماده ثابت و به درستی آماده در ظرفی است که می‌خواهید سرو کنید.

از pH و اسیدیته قابل تیتر برای کارهای مختلف استفاده کنید

pH و اسیدیته قابل تیتراسیون با اسیدیته مرتبط هستند اما جنبه های مختلف یک نمونه را توصیف می کنند. pH مربوط به فعالیت یون هیدروژن در شرایط اندازه گیری است. اسیدیته قابل تیتراسیون مقدار باز مورد نیاز برای رسیدن به نقطه پایانی تعریف شده را اندازه گیری می کند و با استفاده از یک مبنای توافق شده گزارش می شود. این دو نتیجه می توانند مکمل یکدیگر باشند. در مشخصات محصول نباید به طور اتفاقی یکی را جایگزین دیگری کرد.

این تمایز به توضیح اینکه چرا غذاهای با pH مشابه می توانند طعم متفاوتی داشته باشند کمک می کند. پاسخ حسی به اسیدهای موجود و بقیه غذا از جمله شیرینی و سایر اجزای طعم بستگی دارد. یک عدد به ندرت کل تجربه غذا خوردن را نشان می دهد. اگر هدف تجاری تطابق طعم است، اطلاعات تحلیلی مربوطه را با یک مزه برنامه کنترل شده ترکیب کنید، به جای اینکه انتظار داشته باشید که pH به تنهایی پیش بینی پذیرش باشد.

بنابراین یک پروب pH و یک تنظیم تیتراسیون عملکردهای متفاوتی را نشان می دهند. هیچکدام نباید با قرائت اختراعی نشان داده شوند و به عنوان آزمایش دسته ای ارائه شوند. نتایج واقعی نیاز به شناسایی نمونه، روش مورد استفاده و یک رکورد قابل تفسیر دارد. در مواردی که گزارش آزمایشگاهی مورد نیاز است، قبل از مقایسه اعداد از منابع مختلف یا تعیین محدوده پذیرش، روی آن جزئیات توافق کنید.

برای یک خلاصه اندازه گیری مفید، چهار تصمیم را با تیم مسئول کیفیت کار کنید:

1. مواد مورد آزمایش را شناسایی کنید: فلفل عرضه شده، نمونه آماده شده، مایع بسته بندی یا دستور پخت کامل.
2. روش تهیه و اندازه گیری نمونه شامل شرایط مربوط به غذا را تعریف کنید.
3. مبنای گزارش دهی و هدف نتیجه را بیان کنید، مانند مقایسه کیفیت یا الزامات در یک فرآیند تعیین شده.
4. در مورد طرح نمونه گیری، معیارهای پذیرش و اقدام برای نتیجه خارج از محدوده مورد توافق توافق کنید.

این مراحل از جدا شدن یک عدد آزمایشگاهی از معنای آن جلوگیری می کند. نتیجه برای یک نمونه ترکیبی به طور خودکار هر قطعه در یک محموله را توصیف نمی کند و مقایسه کیفیت به طور خودکار فرآیند نگهداری را تأیید نمی کند. سطح نمونه برداری و کنترل باید با تصمیم گرفته شده و الزامات عملیات واقعی مطابقت داشته باشد.

برای آزمایش‌های معمول پخت و پز که در آن به مشخصات تحلیلی نیاز نیست، یک رکورد حسی واضح ممکن است متناسب‌تر باشد. طعم را توصیف کنید، از همان آماده سازی استفاده کنید و غذای کامل را با هم مقایسه کنید. فقط به این دلیل که اصطلاح دقیق به نظر می رسد، نیاز به pH ایجاد نکنید. به همین ترتیب، اندازه گیری فرآیند ضروری را با یک یادداشت مزه جایگزین نکنید زیرا غذا ملایم به نظر می رسد.

از خریداران می‌خواهیم استفاده مورد نظر از هر مقدار درخواستی را توضیح دهند تا بتوان اطلاعات ارائه شده را در زمینه ارزیابی کرد. در صورت نیاز به تجزیه و تحلیل تخصصی یا شرایط فرآیند، نیاز به تایید محصول مربوطه دارد. یک نقل قول عمومی سبزیجات منجمد نباید به این معنی باشد که هر پارامتر آزمایشگاهی ممکن قبلاً آزمایش یا تضمین شده است.

دستور پخت کامل و زمینه سرو را ارزیابی کنید

نقش فلفل در یک غذا تعیین می کند که کدام جنبه از اسیدیته برای آشپز اهمیت بیشتری دارد. نوارهای برشته شده ساده ممکن است برای شیرینی و لقمه نرم انتخاب شوند. همان تکه‌های موجود در سس گوجه‌فرنگی{2}}به طعم کلی بسیار تندتر کمک می‌کند. مواد تشکیل دهنده بخشی از یک فرمولاسیون است و مشتری آن فرمول را تجربه می کند و نه یک فرمول مجزا، ارزش مرجع تولید می کند.

محل نشستن فلفل در غذا را در نظر بگیرید. یک چاشنی فلفل تند ممکن است در کنار یک فیلینگ غنی کار کند، در حالی که همان مقدار مخلوط شده در یک سس ملایم می تواند بر آن غالب باشد. اندازه برش و توزیع تجربه را تغییر می دهد بدون اینکه لزوماً فرمولاسیون کلی را تغییر دهد. چند تکه بزرگ از یک تاس خوب و به طور مساوی پراکنده شده، لقمه های مختلف تولید می کنند.

برای وعده های غذایی بسته بندی شده، غذا را پس از چرخه حمل و آماده سازی مورد نظر ارزیابی کنید. مایع فلفل می تواند با سس یا سس مخلوط شود و نان می تواند آن مخلوط را جذب کند. نتیجه ممکن است واضح تر، مرطوب تر یا کمتر از نمونه تازه مونتاژ شده به نظر برسد. تغییر در زهکشی، مقدار سس یا جداسازی اجزا ممکن است مشکل عملی را موثرتر از تغییر رنگ فلفل حل کند.

اسیدیته یک غذا نیز مشخص نمی کند که یک فرد خاص چگونه آن را تحمل می کند. این مقاله فلفل ها را به عنوان مناسب یا نامناسب برای رفلاکس یا شرایط پزشکی دیگر طبقه بندی نمی کند. علائم شخصی و توصیه های غذایی نیاز به زمینه خاص خود دارد و محدوده pH عمومی توصیه درمانی نیست. به همین ترتیب، PH غذا نباید به این ادعا تبدیل شود که اسیدیته کلی بدن را تغییر می دهد.

برای توضیحات منو، از زبان حسی استفاده کنید که دستور پخت واقعی آن را پشتیبانی می کند. فلفل برشته شیرین، فلفل ترشی تند و طعم فلفل ملایم می‌توانند این تجربه را واضح‌تر از یک برچسب فنی غیرقابل توضیح بیان کنند. اگر محصولی ادعای ترکیب یا فرآوری خاصی دارد، آن را جداگانه اثبات کنید. زبان مورد استفاده برای فروش یک وعده غذایی و اندازه گیری های مورد استفاده برای کنترل تولید باید به شواهد واقعی مرتبط بماند.

ما متوجه شدیم که یک نمونه برنامه اغلب یک درخواست طعم را به سرعت حل می کند. برش پیشنهادی را در دستور پخت مورد نظر آماده کنید، نتیجه را ثبت کنید و تنظیم مورد نیاز را شناسایی کنید. اگر موضوع به طور خاص تحلیلی باقی می ماند، به یک اندازه گیری توافق شده بروید. این ترتیب ترجیحات آشپزی ساده را از تبدیل شدن به یک مشخصات فنی غیر ضروری و در عین حال حفظ چک هایی که واقعاً مهم هستند، حفظ می کند.

اطلاعات محصول و فرآیند مناسب را بخواهید

با هویت محصول شروع کنید: ساده یا فرموله شده، تازه یا منجمد، ترکیب رنگ یا رنگ، برش و استفاده مورد نظر. بیان کنید که آیا سرکه اضافه شده یا سایر مواد قابل قبول است یا خیر. این جزئیات ممکن است به سوال اساسی قبل از نیاز به بحث در مورد pH پاسخ دهد. خریدار که به دنبال یک فلفل ساده برای یک سس ملایم است، نیاز متفاوتی نسبت به پردازنده ای دارد که یک محصول اسیدی تولید می کند.

برای مواد تشکیل دهنده فلفل منجمد، مشخصات، اطلاعات مواد تشکیل دهنده، بسته بندی، ذخیره سازی و دستورالعمل های آماده سازی مربوط به کالای ارائه شده را درخواست کنید. اسناد قابل ردیابی و کیفیت مورد نیاز برای مقصد و عملیات خود را اضافه کنید. اگر pH یا خاصیت تحلیلی دیگری ضروری است، روش مورد نیاز و مبنای پذیرش را شناسایی کنید تا بتوان در دسترس بودن آن محصول واقعی را بررسی کرد.

از عکس ها برای چیزی که نشان می دهند استفاده کنید: برش، رنگ و ظاهر قابل مشاهده. آنها نمی توانند pH، اسیدیته قابل تیتراسیون، وضعیت میکروبیولوژیکی یا فرآیند نگهداری را ایجاد کنند. نمونه های محصول پایه قوی تری برای پخت و پز و ارزیابی حسی ارائه می دهند، در حالی که سوابق مناسب از سوالات تحلیلی پشتیبانی می کنند. انتخاب شواهد مناسب از پرسیدن یک تصویر یا توضیح کلی کاتالوگ برای اثبات چیزی که نمی تواند نشان دهد اجتناب می کند.

تکه های فلفل دلمه ای مخلوط در کنار کولیس.

برای یک سس کامل یا دستور پخت نگهداری شده، مسئولیت فرمولاسیون و تایید فرآیند را با تیم فنی مناسب حفظ کنید. داده‌های عمومی فلفل تأمین‌کننده مواد، یک ورودی است، نه تأییدیه‌ای برای هر دستور غذایی احتمالی مشتری. الزامات برنامه مربوطه را به اندازه کافی زود به اشتراک بگذارید تا ارزیابی شود که آیا ماده پیشنهادی و اطلاعات موجود با فرآیند مورد نظر مطابقت دارند یا خیر.

در نهایت، نمونه تایید شده و مشخصات نوشته شده را در یک راستا نگه دارید. اگر ترکیب رنگ، درمان یا فرمولاسیون تغییر کرد، بررسی کنید که آیا این بر طعم یا هر نیاز تحلیلی توافق شده تأثیر می گذارد یا خیر. یک سوابق واضح مقایسه‌های بعدی را آسان‌تر می‌کند و به هر دو طرف مبنای عملی برای بررسی تفاوت‌ها می‌دهد. مفیدترین پاسخ اسیدیته، پاسخی است که به غذا و تصمیمی که در واقع پیش روی خود دارید متصل می شود.