آلو قرمز شیرین تر است یا سیاه؟

اگر انتخاب بین دو تکه میوه پیش روی شماست، تک تک آلوها را قضاوت کنید. در صورت عرضه به دنبال واریته آن باشید، بررسی کنید که میوه بالغ و بدون پوسیدگی باشد، سپس آن را بچشید. برای آلوهای منجمد تجاری، نمونه های معرف را با مواد جامد محلول، اسیدیته، سفتی و عملکرد میوه در دستور پخت مورد نظر مقایسه کنید. غذای GreenLand{3}}پوست قرمز یا سیاه را به عنوان یک جزئیات قابل مشاهده در نظر می گیرد، نه به عنوان وعده شیرینی.

آیا آلو سیاه معمولا شیرین تر از آلو قرمز است

مردم اغلب آلو سیاه را عمیق تر و شیرین تر و آلو قرمز را روشن تر یا تیزتر توصیف می کنند. این می تواند یک خاطره مفید از انواع خاصی باشد که در یک بازار خاص فروخته می شوند، اما یک قانون قابل اعتماد برای همه آلوها نیست. خود مقایسه‌های مصرف‌کننده درباره اینکه کدام گروه رنگ برنده می‌شود، اختلاف نظر دارند. این اختلاف تعجب آور نیست: "قرمز" و "سیاه" ظاهر پوست را توصیف می کنند، در حالی که مغازه ها می توانند بسیاری از ارقام و مراحل بلوغ را تحت این برچسب های ساده قرار دهند.

آلوهای قرمز و نزدیک به-سیاه بریده شده تا رنگ‌های گوشتی متفاوت را نشان دهند

پاسخ مستقیم بهتر این است که یک نمونه رسیده می تواند در هر دو رنگ شیرین باشد. آلوی بنفش تیره یا تقریباً سیاه ممکن است شیرینی غنی داشته باشد، اما برخی از آنها پوست ترش و گوشت کمتر شیرین دارند. واریته ای با پوست{2}}قرمز زمانی که به درستی بالغ شود می تواند گوشت مخصوصاً شیرین داشته باشد. راراهنمای آلو دانشگاه فلوریداتوصیفات رقمی را ارائه می دهد که نشان می دهد گوشت شیرین و پوست ترش در یک میوه امکان پذیر است. بنابراین، یک لقمه که حاوی مقدار زیادی پوست است، می تواند طعم متفاوتی با لقمه گوشت یک آلو داشته باشد.

برای یک خریدار، مقایسه فوری دو میوه واقعی است، نه دو دسته رنگ. میوه ای را انتخاب کنید که برای نوع خود مناسب باشد، پوست سالمی داشته باشد و عطر میوه ای توسعه یافته را در جایی که آن رقم معمولی دارد می دهد. میوه‌های بسیار سفت ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشند، در حالی که میوه‌های کبود یا تخمیر شده یک مشکل کیفی هستند تا نشانه شیرینی. اگر آلوها شل فروخته شد و نمونه برداری مجاز است، از هر کدام یکی بچشید. اگر بر اساس تنوع برچسب گذاری شده باشند، نام سرنخ بهتری برای طعم مورد انتظار نسبت به رنگ پوست نامشخص است.

برای یک تولید کننده مواد غذایی، پاسخ از "کدام رنگ شیرین تر است؟" به "کدام لات محصول نهایی مورد نظر را می دهد؟" یک نانوایی ممکن است برای یک قطعه قرمز سفت ارزش قائل شود که اسیدیته آن باعث زنده نگه داشتن سیر می شود. یک ترکیب نوشیدنی ممکن است میوه‌ای تیره‌تر و معطرتر را ترجیح دهد حتی زمانی که قند اندازه‌گیری شده آن بالاتر نباشد. یک فرآورده میوه ممکن است به رنگ و تعادل اسیدی مورد نظر نیاز داشته باشد. بهترین ترکیب آن چیزی است که پس از فرآوری با آن فرمولاسیون مطابقت داشته باشد، نه آن چیزی که در یک مسابقه رنگی معمولی برنده شود.

همچنین تشخیص تازه خوردن از پخته یا منجمد مفید است. لقمه سفت آلو تازه می تواند اسیدیته متوسط ​​را دلپذیر کند. پس از ذوب، آن بافت ممکن است نرم شود و آب آن بیشتر قابل توجه باشد. حرارت دادن می تواند عطر را تغییر دهد و طعم درک شده را بسته به دستور غذا متمرکز یا رقیق کند. هر ادعایی مبنی بر شیرین تر بودن یک رنگ باید رقم، بلوغ و شرایط مزه را مشخص کند. در غیر این صورت کوتاه نویسی با احتمال زیاد اشتباه برای دسته بعدی است.

چرا رنگ پوست نمی تواند شیرینی را به طور قابل اعتماد رتبه بندی کند؟

رنگ پوست آلو توسط صفات رنگدانه یک رقم کنترل می شود و با رشد آن میوه تغییر می کند. ارقام مختلف با رنگ های مختلف شروع و به پایان می رسند. یک آلوی قرمز-می‌تواند گوشت زرد داشته باشد، دیگری می‌تواند گوشت قرمز داشته باشد. آلویی با پوست- تیره نیز ممکن است گوشت زرد یا قرمز داشته باشد. این ترکیبات بر ظاهر یک قطعه برش خورده تأثیر می گذارد، اما یک سطح قند جهانی را رمزگذاری نمی کند. پوست تنها زمانی یک شناسه مفید است که به یک رقم شناخته شده و الگوی بلوغ معمولی آن گره خورده باشد.

انواع آلو با پوست قرمز، مشکی و بنفش و رنگ های گوشتی متنوع

رنگ همچنین می تواند قبل از آماده شدن آلو برای خوردن ظاهر شود. راراهنمای بلوغ دانشگاه مینهشدار می دهد که رنگ بنفش تیره ممکن است قبل از بلوغ برداشت ایجاد شود. این نکته در فروشگاه مهم است: یک میوه بسیار تیره به طور خودکار شیرین نیست. سفتی، رنگ پس زمینه در جایی که قابل مشاهده است، اندازه میوه، جداسازی آسان در هنگام برداشت و یک رقم{2}}استاندارد خاص بلوغ اطلاعات بیشتری را ارائه می دهد. آلوی تیره، سفت و بدون طعم کاملاً امکان پذیر است.

مقایسه قرمز-در مقابل-مشکی نیز اندازه دسته‌ها را پنهان می‌کند. یک خریدار ممکن است یک رقم قرمز اولیه را با یک رقم سیاه دیررس، دو گونه از آب و هوای مختلف یا میوه‌هایی که برای مدت زمان متفاوت ذخیره می‌شوند، مقایسه کند. هر تفاوت شیرینی می تواند ناشی از این عوامل باشد نه رنگدانه. برای جداسازی علمی جلوه رنگ، به بلوغ، شرایط رشد و ارقام قابل مقایسه نیاز است، چیزی که یک نمایشگر خرده فروشی معمولی ارائه نمی دهد. بیان صریح عدم قطعیت مفیدتر از ابداع رتبه بندی است.

پوست مستقل از گوشت می تواند اسیدیته، قابض بودن و عطر را ایجاد کند. این یک مشکل بیشتر برای حکم شیرینی ساده ایجاد می کند. یک آلو با گوشت شیرین و پوست ترش ممکن است وقتی تکه تکه شود و به طور کامل خورده شود طعم متعادلی دارد. پوره تهیه شده از گوشت پوست کنده ممکن است طعم شیرین تری داشته باشد. پوست تیره ممکن است رنگ جذابی به مربا بیافزاید و در عین حال نت های فنلی را نیز به همراه داشته باشد. اگر در دستور غذا از پوست استفاده شده است، بپرسید طعم کل میوه در آن دستور چگونه است. اگر پوست آن برداشته شد، به جای قضاوت در مورد میوه فرآوری نشده، قسمت خوراکی آماده شده را مقایسه کنید.

راحقایق پس از برداشت آلو دیویس UCکیفیت غذا خوردن را با مواد جامد محلول، اسیدیته، فنولیک ها و سفتی مرتبط کنید. این متغیرها به توضیح اینکه چرا خواندن قند یکسان شیرینی حسی یکسان را تضمین نمی کند کمک می کند. یک میوه ممکن است اسید بیشتر، بافت سفت‌تر یا پوست قابض‌تری داشته باشد. رنگ از سراسر یک خط بسته بندی قابل مشاهده است. تعادل طعم به یک نمونه و برای کارهای تجاری، یک طرح ارزیابی قابل تکرار نیاز دارد.

نام ها هم کامل نیستند. نام های تجاری و توصیف های منطقه ای ممکن است به انتخاب های مختلف یا به یک گروه بازاریابی گسترده اشاره داشته باشد. رقم یا کد کالای تامین کننده را در قیمت و مشخصات تأیید کنید. اگر برچسب خود خریدار وعده قطعات میوه قرمز یا سیاه را بدهد، ثبات رنگ به یک نیاز قانونی تبدیل می شود. هنوز هم باید در کنار طعم آزمایش شود، زیرا ظاهر و شیرینی معیارهای پذیرش جداگانه هستند.

چگونه رسیده بودن، بریکس و اسیدیته لقمه را شکل می دهد

وقتی آلو روی درخت رشد می کند، قند، اسید، رنگدانه ها، عطر و سفتی آن تغییر می کند. بلوغ در زمان برداشت نقطه شروع را برای عملکرد بعدی آن تعیین می کند. میوه‌ای که قبل از مرحله هدف چیده می‌شود ممکن است در انبار رنگ شود یا نرم شود، اما نمی‌تواند همان کیفیت غذایی را به دست آورد که میوه اجازه می‌دهد به اندازه کافی روی درخت رشد کند. میوه ای که خیلی دیر چیده می شود می تواند شکننده باشد، به راحتی کبود شود یا سفتی مورد نیاز برای برش را از دست بدهد. لکه شیرین بستگی به رقم و استفاده نهایی دارد.

همان نوع آلو قرمز در دو مرحله بلوغ

جامدات محلول، که اغلب به صورت درجه بریکس بیان می‌شوند، معیاری عملی برای اندازه‌گیری مواد محلول در آب هستند و به‌طور گسترده به عنوان شاخص شیرینی استفاده می‌شوند. هنگامی که روش نمونه گیری سازگار است، آنها برای مقایسه تعداد زیادی مفید هستند، اما Brix یک امتیاز طعم مستقیم نیست. این شامل اجزای محلول علاوه بر شکر است و به خودی خود درباره اسیدیته یا عطر کمی توضیح می دهد. تفاوت یک درجه می تواند در یک مقایسه کنترل شده مهم باشد. آن را توجیه نمی کند که هر دستور بالاتری را بخوانیم-بریکس خیلی بهتر است.

نمای نزدیک لبه پوست آلو و گوشت آبدار

اسیدیته بخش عمده دیگری از نیش است. بسته به تعادل، آلویی با شکر بیشتر و اسید بیشتر می‌تواند طعم شیرین‌تری نسبت به آلو{1}}شکر کمتر با اسیدیته ملایم داشته باشد. به همین دلیل است که یک مقدار Brix اندازه گیری شده باید در کنار اسیدیته قابل تیتراسیون یا حداقل یک مقایسه حسی منظم در نظر گرفته شود. یک خریدار که ماست میوه ای درست می کند ممکن است به دنبال نمای روشنی برای ایستادگی در برابر لبنیات باشد. خریداری که پوره-غذای-کودکی ملایم درست می‌کند، ممکن است تعادل متفاوتی بخواهد. همان آلوهای قرمز و سیاه را می توان در این دو محصول رتبه بندی متفاوتی داشت.

استحکام ادراک را نیز تغییر می دهد. میوه‌های ترد به‌طوری متفاوت از میوه‌های نرم آب‌میوه آزاد می‌کنند. دمای ذخیره سازی بر میزان عطر در حین چشیدن تأثیر می گذارد. نمونه ها را در همان دمای سرو و پس از همان زمان آماده سازی مقایسه کنید. یک آلو یخ زده نمونه نیمه ذوب شده ممکن است کسل کننده به نظر برسد. وقتی کاملاً ذوب می شود ممکن است عطر و عطر بیشتری را نشان دهد. یک فیل پای گرم شده دوباره تعادل را تغییر می دهد. یک پانل چشایی نیاز به یک شرایط تعریف شده دارد تا مقایسه توسط تیم دیگری تکرار شود.

نمونه‌گیری باید تغییرات زیادی را در نظر بگیرد. همه آلوها نور خورشید یکسان دریافت نمی کنند یا در یک روز می رسند. یک قطعه جذاب می تواند یک پالت را نادرست نشان دهد. میوه‌ها را در کارتن‌ها و موقعیت‌ها قرار دهید، قطعات بزرگ و کوچک را در جایی که مشخصات اجازه می‌دهد بگنجانید و دامنه را به جای میانگین ثبت کنید. برای قطعات منجمد، بیش از یک کیسه یا نقطه تولید نمونه برداری کنید. این زمانی اهمیت دارد که شیرینی در یک ادعا نقش اساسی داشته باشد یا زمانی که یک فرمول دارای قند اضافه کمی برای پنهان کردن تنوع باشد.

هدف از اندازه گیری یک تصمیم است. اگر یک دسر منجمد به حداقل شیرینی حسی نیاز دارد، قبل از خرید، محدوده هدف Brix، انتظار اسیدیته و نمونه مرجع را به توافق برسانید. اگر به قطعات قرمز قابل مشاهده نیاز است، یک استاندارد یکپارچگی- رنگ و قطعه را جداگانه تنظیم کنید. اگر عرضه‌کننده جایگزینی برای رقم پیشنهاد کرد، آن را در محصول نهایی به‌جای پذیرش «همان رنگ» به‌عنوان معادل آزمایش کنید. این رویکرد قابل اعتمادتر از تلاش برای حل یک بحث جهانی در مورد پوست آلو است.

نحوه مقایسه آلو قرمز و سیاه در هنگام خرید

با محصولی که می سازید شروع کنید. یادداشت کنید که آیا میوه به صورت تازه، پخته، پخته شده، مخلوط، کم آب یا آب شده سرو می شود. این تعیین می کند که آیا شکل، رنگ پوست، اسیدیته، عطر، یخ{2}}بافت ذوب یا عملکرد بسیار مهم است. یک شمارنده میوه تازه و یک خط مواد منجمد نباید از همان تعریف یک کلمه-«بهتر» استفاده کنند. سپس تنوع یا درجه واقعی پشت توضیحات قرمز یا سیاه را بخواهید.

نیمه‌های آلو با پوست-قرمز که گوشت زرد را نشان می‌دهند

برای میوه های تازه، ابتدا سلامت و بلوغ را بررسی کنید. از کپک زدن، نشت آب میوه، کبودی شدید و بوی تخمیر اجتناب کنید. ممکن است محصول کمی برای خوردن فوری مطلوب باشد، اما یک قطعه خیلی نرم ممکن است از توزیع دوام نیاورد. در صورت امکان، دو رقم را در همان مرحله رسیدن مقایسه کنید. اگر میوه در هنگام خرید سفت است، به توصیه فروشنده اجازه دهید تا نرم شود، سپس دوباره ارزیابی کنید. انتظار نداشته باشید یک میوه قرمز و یک میوه سیاه با سرعت یکسان برسند زیرا رنگ آنها به یک اندازه عمیق به نظر می رسد.

برای قیمت منجمد صنعتی، نمونه نماینده و مشخصات با نوع میوه، رقم یا محدوده رقم پذیرفته شده، اندازه یا برش، وضعیت پوست، کنترل گودال، روش بریکس و محدوده، عیوب، بسته بندی و دمای نگهداری را درخواست کنید. بپرسید که آیا نمونه از محصول فعلی است یا یک کمپین قبلی. یک عکس می تواند ظاهر گسترده را تأیید کند، اما نمی تواند شیرینی، قطعات گودال یا بافت ذوب شده را ایجاد کند. این جزئیات باید قبل از اینکه تیم توسعه محصول{3}}زمان خود را صرف فرمول‌بندی مجدد پیرامون نمونه‌ای تکرار نشدنی کند، تأیید شود.

سینی های نمونه آلو قرمز و تیره با رفرکتومتر

یک مقایسه کوچک و قابل تکرار انجام دهید. وزنهای مساوی هر لات را تحت شرایط یکسان ذوب کنید. در صورت اهمیت، عملکرد میوه خشک شده و آب آزاد را ثبت کنید. طعم را در دمای ثابت بچشید و شیرینی، اسیدیته، عطر، نت پوست و مزه را به طور جداگانه امتیاز دهید. یک مزه کور می تواند تأثیر رنگ پوست را بر روی پانل کاهش دهد. Brix را از نمونه آب مرکب اندازه گیری کنید و تعداد قطعات یا کیسه های موجود در آن را مستند کنید. اگر دستور نهایی پخته شد، آزمایش را بعد از مرحله حرارت واقعی تکرار کنید.

پذیرش تجاری باید شامل{0}}ایمنی و کنترل های عملیاتی و همچنین طعم غذا باشد. تأیید تأمین‌کننده، قابلیت ردیابی دسته‌ای، معیارهای میکروبیولوژیکی مناسب برای استفاده مورد نظر،-کنترل‌های مواد خارجی، گودال-کنترل قطعات و شواهد زنجیره سرد-را بررسی کنید. ذخیره سازی منجمد باعث می شود که این ماده در دسترس باشد، اما برداشت ضعیف را اصلاح نمی کند یا خطر آلودگی را از بین نمی برد. توافق کنید که چگونه یک لات ناسازگار شناسایی می شود و چه فرآیند نمونه جایگزینی اعمال می شود. یک میوه شیرین تر اگر نتوان با خیال راحت یا به طور مداوم در خط تولید از آن استفاده کرد، برنده نیست.

مقایسه قیمت ها به همین نظم نیاز دارد. قیمت واحد پایین می تواند شکستگی بیشتر، هدر رفتن آب بیشتر، کنترل متغیر حفره یا نیاز به شکر اضافی را پنهان کند. بازده قابل استفاده در فرمول نهایی و نیروی کار مورد نیاز برای رسیدگی به بسته را محاسبه کنید. اگر یک قطعه آلو سیاه قیمت بیشتری داشته باشد اما در بریکس مورد نظر پرکننده پایدار باشد، ممکن است انتخاب ارزان‌تری در استفاده باشد. اگر دستور غذا به رنگ قرمز قوی نیاز دارد، یک قطعه تیره ارزان قیمت خرید اشتباهی است، حتی اگر طعم شیرینی داشته باشد.

انتخاب آلو منجمد بر اساس محصول نهایی

آلوهای منجمد اغلب زمانی خریداری می شوند که یک پردازشگر به میوه خارج از برداشت تازه محلی نیاز دارد یا به یک برنامه تولید ثابت نیاز دارد. قطعات IQF را می توان از فریزر تقسیم کرد، در حالی که برخی از برنامه ها به پوره یا قالب بلوک بزرگتر نیاز دارند. فرم را در کنار هدف حسی مشخص کنید. رنگ پوست بر هویت بصری تأثیر می گذارد، اما میزان پختگی در هنگام انجماد و رفتار یخ زدگی بیشتر نتیجه را در غذای نهایی تعیین می کند.

پر کردن نانوایی اغلب از مقداری اسیدیته طبیعی آلو استقبال می کند زیرا شکر و شیرینی آن را نرم می کند. خطرات اصلی آن ممکن است آب اضافی اضافی، قطعاتی که در طول پخت و پز ناپدید می شوند و رنگ ناسازگار باشد. آزمایش پخت را در بارگیری میوه مورد نظر انجام دهید. یک نوشیدنی پایه آزاد شدن طعم و سهم قابل پیش بینی محلول- جامدات را ارزش گذاری می کند. یکپارچگی قطعه ممکن است اهمیت کمتری داشته باشد. یک میوه-روی--پایین ماست نیاز به برش جذاب و بافتی دارد که پس از نگهداری سرد، قابل قبول باقی بماند. هر استفاده می تواند به نفع یک آلو متفاوت باشد، حتی اگر یک پانل طعم عمومی نمونه دیگری را شیرین تر بخواند.

تصمیم لایه برداری آزمایش را تغییر می دهد. کل یا پوست{1}}روی برش‌ها رنگ و نت‌های بالقوه ترش یا قابض می‌آورند. میوه های پوست کنده می توانند طعم ملایم تر و نتیجه بصری متفاوتی ایجاد کنند. اگر محصول نهایی باید پوست سیاه یا قرمز نشان دهد، تأیید کنید که چه مقدار پوست پس از انجماد، ذوب و مخلوط کردن چسبیده باقی می ماند. برای توزیع اندازه برش{5}}و عکس واقعی از نمونه ذوب شده، نه فقط یک عکس بسته منجمد بخواهید. گرین لندراهنمای انجماد آلواصول انجماد را توضیح می دهد، در حالی که آن استراهنمای استفاده از آلو منجمدبرنامه های کاربردی را پوشش می دهد. تصمیم خرید در اینجا نتیجه حسی و پردازشی هدف را روشن می کند.

ذخیره سازی منجمد به محصول اجازه می دهد تا در طول ماه ها استفاده شود، اما هر قطعه را قابل تعویض نمی کند. تنوع یا محدوده منبع پذیرفته شده، تاریخ تولید، اندازه بسته، شرایط ذخیره سازی و عمر مفید را ثبت کنید. اگر یک سفارش تکرار باید با یک محصول تایید شده مطابقت داشته باشد، یک نمونه مرجع را تحت شرایط کنترل شده نگه دارید و مشخص کنید که چگونه تامین کننده به خریدار از تغییر محصول یا رقم اطلاع می دهد. توصیف رنگ به تنهایی فضای زیادی را برای تغییر در شیرینی و تعادل اسیدی باقی می گذارد.

گرین لند{0}}غذاصفحه محصول آلو IQFنقطه شروع محصول را می دهد. برای یک قیمت واقعی، محصول نهایی مورد نظر، رنگ مورد نظر، برش، حجم سالانه، بسته بندی و الزامات مقصد را به اشتراک بگذارید. سپس می‌توانیم نمونه و مشخصاتی را که آلوی قرمز یا سیاه را برای خط مناسب می‌سازد، مورد بحث قرار دهیم. پاسخ مفید این نیست که یک رنگ پوست همیشه برنده است. این همان قسمت مستند شده است که طعم، ظاهر و عملکرد مورد توافق را در دستور العمل واقعی ارائه می دهد.

اگر در پروژه ای نیاز به شکر افزوده کمتر باشد، انتخاب آلو نسبت به تغییرات طبیعی حساس تر می شود. ممکن است یک خریدار وسوسه شود که تیره ترین میوه موجود را انتخاب کند و فرض کند فرمول مجدد به اندازه کافی شیرین است. در عوض، چندین مقدار نماینده را در دستور العمل کامل با سطح شیرین کننده برنامه ریزی شده آزمایش کنید. پس از اینکه محصول به دمای معمولی خود رسید، هم خواندن بریکس و هم یک نتیجه حسی را ثبت کنید. کمی اسیدیته میوه اضافی ممکن است در یک شیرینی غنی مطلوب باشد، اما در یک فنجان سرد بدون شیرینی بسیار تیز باشد. نمونه صحیح به غذا بستگی دارد نه عکس.

آلوهای یخ زده بنفش و میوه های خرد شده در بشقاب

ثبات رنگ ممکن است به اندازه شیرینی مهم باشد. یک تکه آلو می تواند قبل از پردازش قرمز، بنفش یا تقریباً سیاه به نظر برسد، سپس با حرارت دادن یا نگه داشتن آن با مواد دیگر تغییر کند. فرآیند واقعی را آزمایش کنید، از جمله هرگونه لبنیات، اسید، گرما یا قرار گرفتن در معرض اکسیژن که محصول نهایی با آن مواجه خواهد شد. اگر رنگ قابل مشاهده بخشی از یک وعده خرده فروشی است، یک محدوده عملی را مستند کنید و یک نمونه یا تصویر مرجع را تحت نور مشخص نگه دارید. این امر از رد شدن یک محموله جلوگیری می کند زیرا خریدار و تامین کننده معانی مختلفی برای "آلو سیاه" تصور کرده اند.

بازخورد تیم تولید باید در تایید گنجانده شود. بپرسید که قطعات یخ زده چقدر به راحتی جدا می شوند، آیا آنها تجهیزات دوز را مسدود می کنند، چه مقدار مایع در حین جابجایی خارج می شود و آیا گودال ها یا قطعات سخت باعث ایجاد نگرانی در کنترل می شوند. یک میوه در آزمایش قاشق می تواند طعم ایده آلی داشته باشد، اما نیاز به تنظیم خط بسیار زیادی دارد که یک عنصر قابل دوام نیست. عملکرد را با سرعت خط برنامه ریزی شده بررسی کنید. اگر یک برش یا درجه متفاوت مشکل را برطرف کرد، به جای شروع مجدد آرگومان رنگ، آن جایگزین را با همان روش حسی مقایسه کنید.

وقتی عرضه فصلی است، در مورد نحوه تطبیق محصول بعدی بحث کنید. لات تایید شده فعلی می تواند به عنوان یک معیار عمل کند، اما سال جدید ممکن است تغییراتی در آب و هوا، بلوغ و انواع موجود ایجاد کند. با یک دوره اعلان و تأیید نمونه برای تغییرات مواد موافقت کنید. مشخصات نوشته شده را به اندازه کافی خاص نگه دارید تا از طعم و عملکرد پردازش محافظت کنید و در عین حال محدوده طبیعی قابل قبولی را فراهم کنید. زمانی که یک جایگزین خوب از نظر ظاهری کمی متفاوت باشد، استانداردی که فقط بر اساس پوست قرمز یا سیاه است، برای قوام بسیار شل و در مکان نامناسب بسیار سخت خواهد بود.

برای یک غذاخور معمولی، تصمیم می‌تواند ساده بماند: یک آلو قرمز رسیده ممکن است شیرین‌تر از آلو سیاه کنار آن باشد، یا ممکن است آلوی سیاه برنده شود. تنوعی را که از آن لذت می برید بخرید، بگذارید میوه مناسب به حد رسیده برسد و از قطعات آسیب دیده خودداری کنید. برای یک کسب و کار، همان اصل به مقایسه مستند لات های واقعی تبدیل می شود. این یک پاسخ مفید به سوال اصلی است زیرا هم توضیح می دهد که چرا رتبه بندی رنگ جهانی شکست می خورد و چگونه می توان شیرینی مورد نیاز محصول را بدست آورد.

یکی از ضمانت‌های نهایی استفاده از زبان یکسان در سراسر زنجیره است. سفارش خرید، مشخصات فنی، سوابق مصرف کارخانه و توضیحات مشتری باید در مورد فرم میوه، محدوده رنگ و تعویض پذیرفته شده توافق داشته باشند. اگر فرمولاسیون به شیرینی بستگی دارد، روش نمونه گیری را به جای ادعای مبهم «طعم شیرین» به تنهایی تعریف کنید. قضاوت حسی همچنان ضروری است، اما یک روش مشترک به تامین کننده هدف روشنی می دهد و راهی منصفانه برای پذیرش یا زیر سوال بردن محصول جدید به خریدار می دهد.